korinthia.net
Βυθός

Ιστορία του Βυθού


Ξετυλίγοντας το κουβάρι του χρόνου, φτάνουμε πολύ παλιά, στην εποχή της πρώιμης αρχαιότητας, όταν δηλαδή ο Κορινθιακός κόλπος αρχίζει να αποκτά τη σημασία που διατηρεί μέχρι και τις μέρες μας. Με την άνθιση του εμπορίου και τις σημαντικές προόδους στη ναυσιπλοΐα. Οι διάφοροι λαοί που κατοικούν στα παράλια της Μεσογείου ξεφεύγουν από τα στενά γεωγραφικά όρια της περιοχής τους και πραγματοποιούν μεγάλα θαλάσσια ταξίδια, σε αναζήτηση νέων αγορών για τα προϊόντα τους αλλά και πλούσιων τόπων αποικισμού.
Στην αρχή, τα πλοία που ταξίδευαν από την ανατολική Μεσόγειο προς τη Δύση αναγκάζονταν να κάνουν τον περίπλου της Πελοποννήσου, κάτι εξαιρετικά δύσκολο και χρονοβόρο για τα δεδομένα της εποχής. Έτσι, στην προσπάθειά τους να βρουν ένα συντομότερο δρόμο, αρχίζουν να χρησιμοποιούν τον Κορινθιακό κόλπο ο οποίος είναι κλειστός στα ανατολικά από έναν ισθμό. Η κατασκευή διόλκου επιτρέπει στα πλοία να περάσουν στον Κορινθιακό κόλπο. Το γεγονός αυτό καθιστά τον Κορινθιακό κόλπο σημαντικότατη αρτηρία και συμβάλλει στην ανάπτυξη πόλεων όπως η Κόρινθος. Η διώρυγα δια της οποίας αποκόπηκε ο ισθμός ένωσε τον Κορινθιακό με το Σαρωνικό κόλπο. Πολλοί ήταν αυτοί που προσπάθησαν τη διάνοιξη του ισθμού, όπως ο Περίανδρος (6ος αι. π.Χ.), ο Καίσαρ (44 π.Χ.), ο Νέρωνας (67 μ.Χ.), κ.ά. Όμως η έλλειψη τεχνικών μέσων έκανε τη διάνοιξη ακόμη αδύνατη.
Πρέπει να περάσουν αρκετοί αιώνες, ως το 1893, όταν το μεγάλο αυτό έργο πραγματοποιείται επί Χαριλάου Τρικούπη. Με τη διάνοιξη της διώρυγας η Πελοπόννησος μετατράπηκε σε νησί κι άνοιξε πλέον ελεύθερα το πέρασμα προς τον Κορινθιακό κόλπο.