korinthia.net
Μυθολογία

Νεμέα


Η Νεμέα, πολλαπλά συνδεδεμένη με μύθους και παραδόσεις, έγινε περισσότερο γνωστή από τον περίφημο άθλο του Ηρακλή, την εξόντωση δηλαδή του φοβερού λιονταριού που λυμαινόταν την περιοχή. Το Λιοντάρι της Νεμέας ήταν ένα τρομερό σε δύναμη, οργή και όγκο ζώο το οποίο ζούσε σε μία σπηλιά με δύο εξόδους, στο όρος Τρητόν.
Ο ημίθεος ήρωας, έφραξε τη μία έξοδο της σπηλιάς εγκλωβίζοντας, έτσι, το ζώο μέσα και κατόπιν το κατέβαλε χτυπώντας το με το ρόπαλό του, ενώ, τέλος, το έπνιξε με τα χέρια του. Στην Νεμέα εξάλλου, στάθμευσαν κατά την διάρκεια της εκστρατείας τους προς τη Θήβα οι επτά Αργείοι στρατηγοί, ζήτησαν -λέει ο μύθος- νερό από μια παραμάνα, η οποία φυλούσε το γιο του βασιλιά της πόλης, Οφέλτη.
Η νεαρή γυναίκα άφησε το βρέφος για να πάει να φέρει νερό στους στρατηγούς και τότε ένα φίδι δάγκωσε θανάσιμα το μικρό Οφέλτη. Από τότε οι Αργείοι τιμούσαν με αγώνες νεκρικούς το βρέφος, οι οποίοι ονομάστηκαν Νέμεια.
Στη γη της Νεμέας, βασίλεψε σύμφωνα με το μύθο, ο Φλίας γιος του θεού Διόνυσου, ο οποίος ίδρυσε πόλη που έφερε το όνομά του, τη Φλιασία. Εκεί, σύμφωνα με μία εκδοχή, καλλιεργήθηκε για πρώτη φορά η άμπελος και παράχθηκε οίνος, ο περιώνυμος φλιάσιος οίνος, το δε κλήμα θεωρείται πως ήταν δώρο του θεού προς το θνητό γιο του.
Βόρεια του νεμεατικού πεδίου δεσπόζει το όρος του Φωκά, το οποίο κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν Απεσάς. Το όνομά του, σύμφωνα με το μύθο, το οφείλει στον Περσέα, ο οποίος πρώτος θυσίασε στην κορυφή του στον Απεσάντιο (αυτόν που βρίσκεται μακριά) Δία, μετά το πέρας της εκστρατείας του στα νησιά του Ωκεανού και το φόνο της Μέδουσας.
Το όνομά της η Νεμέα το οφείλει σε ομώνυμη νύμφη, κόρη του ποταμού Ασωπού.