korinthia.net

Ιστορία

Βυζαντινή περίοδος | 0 > 1357


Η εξαιρετικής στρατηγικής σημασίας θέση του νομού Κορινθίας απετέλεσε και κατά τη βυζαντινή περίοδο το λόγο για τον οποίο η περιοχή έγινε σημείο τριβών, προστριβών και αντεκδικήσεων μεταξύ Βυζαντινών, Φράγκων και Τούρκων.
Ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ιουστινιανός, οχυρώνει την πόλη της Κορίνθου, την οποία ορίζει ως έδρα του Βυζαντινού θέματος της Πελοποννήσου.
Κατά το τέλος της πρώτης χιλιετηρίδας μ.Χ., η Κόρινθος γνώρισε μεγάλη βιοτεχνική ακμή, γεγονός που της απέφερε μεγάλο πλούτο, ο οποίος έγινε η αφορμή για τη λεηλασία της από τους Νορμανδούς, κατά το έτος 1146.
Το 1190 τα κορινθιακά παράλια ήταν εξαιρετικά επικίνδυνα λόγω πειρατείας. Την εποχή αυτή, ο αυτοκράτορας Αλέξιος Γ' Άγγελος ανέθεσε στον άρχοντα του Ναυπλίου Θεόδωρο Σγουρό, να ναυπηγήσει στόλο κατά των πειρατών. Ο Λέων Σγουρός, που διαδέχτηκε το Θεόδωρο στην αρχοντία, μεγάλωσε την κυριαρχία του καταλαμβάνοντας το Άργος, την Κόρινθο, περιοχή των Αθηνών κι έφτασε μέχρι τη Λάρισα. Μετά από σύγκρουση με τους Φράγκους και διαδοχικές υποχωρήσεις οχυρώθηκε, τελικά, στον Ακροκόρινθο. Η πολιορκία του κάστρου διήρκεσε τέσσερα χρόνια, εν τω μεταξύ ο Λέων Σγουρός πέθανε (1208) -κατά μία πηγή κατακριμνησθείς από των τειχών του Ακροκορίνθου- και τον διαδέχθηκε ο Μιχαήλ Άγγελος της Ηπείρου. Τελικώς, το κάστρο παραδόθηκε το 1209 ή τις αρχές του 1210. Μετά από αυτή την εξέλιξη, η Κορινθία πέρασε και τυπικά στην Φραγκική κατοχή και υπήχθη στο πριγκηπάτο της Αχαΐας.
Το 1289 πρίγκηπας της Αχαΐας έγινε ο Φλαμανδός Φλοράνς ντ' Αβέσν-Αινώ. Εκείνη την εποχή, οι συγκρούσεις μεταξύ Φράγκων και Βυζαντινών συνεχίζονταν αδιαλείπτως, τελικώς, όμως, δόθηκε λύση χάρη στη διπλωματικότητα του Φλωρεντίου κι έτσι πολλοί Βυζαντινοί εγκαταστάθηκαν στην Κορινθία. Δυστυχώς, όμως, η ειρηνική συμβίωση Φράγκων και Βυζαντινών διήρκεσε λίγο και οι εχθροπραξίες ξανάρχισαν.
Από το 1290 έως το 1358, οπότε ανέλαβε την καστελλανία της Κορίνθου ο Νικόλαος Ατζιαϊουόλι με δαπάνη του οποίου επισκευάστηκε ο Ακροκόρινθος, απαλλάχτηκαν οι Κορίνθιοι από χρηματικές οφειλές προς το βασιλικό ταμείο, αλλά και από τις φεουδαλικές υποχρεώσεις τους, πλην εκείνων που κατοικούσαν στα σύνορα της Κορινθίας. Τέλος, μαρτυρείται ότι μέχρι το 1358 η Κόρινθος ήταν έδρα του Λατίνου αρχιεπισκόπου, ενώ άλλες μαρτυρίες της εποχής μιλούν για την τέλεση ιππικών αγώνων στο χώρο της αρχαίας Ισθμίας, στους οποίους ελάμβαναν μέρος περισσότεροι από 1000 ιππότες και βαρώνοι.