korinthia.net
Δήμος Ξυλοκάστρου

Ξανθοχώρι

Το τοπωνύμιον Μάζι εκτός από το γνωστό σε εμάς χωριό Μάζι (Ξανθοχώρι) υπάρχει και εις τις ανατολικές κλιτύες του όρους Πατέρας, και εις την Αργολίδα. Το Μάζι της Κορινθίας μαζί με το Κούτσι (Κορφιώτισα) ελέγχει την επικοινωνία Κορινθίας - Αχαΐας.
Το τοπωνύμιον Μάζι λίαν διαδεδομένον εις τον Ελληνικόν χώρον είναι και ανθρωπονύμιον στρατιωτών της Βενετίας. Ο Κ. Μπίρης το ερμηνεύει ότι σημαίνει τον Κορυφαίον. Ο ΗΑΗΝ ως το ψυμίθιον που παράγει η δρυς. Ο Τίτος Γιοχάλας δίνει άλλες ερμηνείες, ότι το Μάζι Κορινθίας προήλθε από το Μάζι Ηλείας, όταν ο Θεόδωρος Παλαιολόγος εγκατέστησε αποίκους εις την Κορινθία. Το πιο πιθανό είναι ότι ο οικισμός Μάζι δημιουργήθηκε μεταξύ 1367 - 1373 από Αλβανούς μισθοφόρους του αυθέντη της Κορίνθου Νέριου Ατζεόλι.
Από τους προεπαναστατικούς περιηγητές παρουσιάζονται ως σκληροί, πονηροί αλλά γενναίοι και καχύποπτοι, με ιδιαίτερη αδυναμία στους παράδες. Είχαν δικά τους ήθη και έθιμα όπως και οι γείτονές τους στο χωριό Ρέθι. Μιλούσαν ελληνικά και διακατέχονταν από ελληνικά αισθήματα. Μιλούσαν με περιφρόνηση για τους άγριους Τούρκους και τους πολεμοχαρείς Αλβανούς, δηλαδή τους Γκέκηδες και Τσάμηδες, με τους οποίους δεν είχαν σχέση ή συγγένεια. Ήσαν καλοί Χριστιανοί και μάλλον συγγένευαν με τους Τόσκηδες.
Στις αρχές του 1800 ήλθαν και εγκαταστάθηκαν στο χωριό αρκετοί κάτοικοι από την περιοχή Καλαβρύτων. Μετά το 1821, το χωριό, απέχτησε και γραμματοδιδασκαλείο.
Το 1928 μετωνομάσθηκε σε Ξανθοχώρι. Στην κοινότητα του Ξανθοχωρίου υπάγονταν παλαιότερα και τα χωριά Δενδρό και Σοφιανά, τα οποία αργότερα απεσπάσθησαν και έγιναν ξεχωριστές κοινότητες. Ο πολιούχος ναός του χωριού είναι η Κοίμηση της Θεοτόκου. Έχει και τα εξωκκλήσια άγιο Βασίλειο,που ανεγέρθηκε με δωρεά του Δημητρίου και Κυριακούλας Αθανασοπούλου, τον Προφήτη Ηλία και τον άγιο Νικόλαο, όπου υπάρχει και το νεκροταφείο του χωριού.
Στην απογραφή του 1879 το χωριό είχε 313 κατοίκους, το 1889, 334, το 1920, 270 εκ των οποίων 126 άρρενες και 144 θήλεις, το 1928, 357 (185 άρρενες - 172 θήλεις), το 1940, 580 (282 άρρεν. 298 θήλ.), το 1951, 367, το 1961, 313, το 1971, 220, το 1981, 242, το 1991, 219 κάτοικοι.
Ως πρόεδροι της κοινότητας υπηρέτησαν οι: Βλάσιος Γ. Παναγουλόπουλος (πολλά χρόνια), Διονύσιος Αθανασόπουλος, Δημήτριος Κ. Σωτηρόπουλος, Νίκος Κασκούτας, Γεώργιος Ρήγας, Κων/νος Παπασωτηρίου.
Το 1935 λειτούργησε συνεταιρισμός "πωλήσεως σταφιδοκάρπου" με 46 μέλη και πρόεδρο τον Ανδρέα Παναγουλόπουλο. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την καλλιέργεια της σταφίδας.
Το τοπικό συμβούλιο που εκπροσωπεί το χωριό στον δήμο Ξυλοκάστρου το αποτελούν οι: Νικόλαος Πετρόπουλος (πάρεδρος), Σωτήρης Κασκούτας, Γεώργιος Κασκούτας.