korinthia.net
Δήμος Ξυλοκάστρου

Λαγκαδεΐκα

(Οικισμοί: Αμφιθέα, Λαγκαδαίικα)

Το Γελλήνη βρίσκεται βορειοδυτικά των Τρικάλων και βόρεια της Καρυάς. Απέχει από το Ξυλόκαστρο 35 χλμ. Αποτελείται από τρεις συνοικίες: Τα Σπαρτινέικα, η οποία έχει γύρω στα 80 σπίτια, τα Τουρτουρέϊκα με 50 σπίτια και η οποία μετονομάσθηκε σε Κρυσταλλοπηγή και τα Λαγκαδαίικα, η οποία έχει άλλα τόσα σπίτια περίπου. Και οι τρεις συνοικίες τούτες έχουν χτισθεί στα ριζώματα της Χελιδορέας (Μαύρο Όρος), το οποίο είναι παρακλάδι της Κυλλήνης. Το Γελλήνη είναι μαγευτικό χωριό, υγιεινό, γεμάτο δέντρα και νερά και μπορούμε να πούμε εύφορο. Η εμφάνιση του γίνεται μετά το 1100μ.Χ. και το όνομα του το πήρε από την Πελλήνη. Μετά την επικράτηση του χριστιανισμού, οι "Έλληνες προσπάθησαν να σβήσουν τα ίχνη της ειδωλολατρίας δίνοντας ονόματα στα χωριά τους παρμένα είτε από τη φύση είτε από παραφθαρμένα ονόματα αρχαίων πόλεων. 'Έτσι οι Πελληνείς, που ανέβηκαν στα ορεινά ονόμασαν το αρχαίο Μύσαιο Τρίκαλα και τις αρχαίες κώμες που βρίσκονται στα ριζώματα της Χελιδορέας, Γελλήνη αντί Πελλήνης. Για τα πρώτα χρόνια του χωριού τούτου δεν έχουμε ιστορικές μνήμες. Εκείνο που ξέρουμε είναι ότι αργότερα στα χρόνια της Τουρκοκρατίας ήταν κι αυτό ένα κεφαλοχώρι αρκετά πλούσιο και υπολογίσιμο. Οι κάτοικοι του αισθάνονταν τον εαυτό τους ασφαλή μακριά από τους Τούρκους, οι οποίοι έρχονταν κι έπαιρναν τους φόρους κι έφευγαν χωρίς να ενοχλούν τους κάτοικους, οι οποίοι ασχολούνταν με την κτηνοτροφία και την γεωργία. Μόνο μια μικρή αστυνομία τούρκικη έμενε στη Γελλήνη για την ησυχία των κατοίκων. Ίο χωριό στα χρόνια της σκλαβιάς είχε αρκετά κοπάδια που βοσκούσαν στη Χελιδορέα και στη Ζήρεια. Στο Μαύρο όρος υπάρχουν άφθονα νερά και κρύα, Πάνω στο Μαύρο όρος υπήρχε και κάποιο παμπάλαιο ερημοκλήσι, το οποίο έπεσε προ της επανάστασης του 1821.Παραπλεύρως υπήρχαν μεγάλες σπηλιές μέσα στους βράχους, οι οποίες το 1821 ήταν οχυρωμένες μπροστά με μεγάλα τοιχία και πολεμίστρες και στις οποίες κατέφευγαν τα γυναικόπαιδα για να προστατευθούν από τις τούρκικες εισβολές και μάλιστα τον καιρό των επιχειρήσεων του Ιμπραήμ. Σήμερα υπάρχει τοποθεσία που οι χωρικοί την ονομάζουν «ο Βράχος του Ιμπραήμ». Εδώ, οι στρατιώτες του Ιμπραήμ, ήρθαν και φόνευσαν μερικούς Γελληνιάτες. Κάτω από τούτον το θεόρατο βράχο υπάρχει η τοποθεσία «Μαγγάνια» από την οποία αναβρύζουν κρυστάλλινες πήγες ,που κυλάνε μέσα σε μια χαράδρα, την οποία συντροφεύουν πολλά βαθΰσκια πλατάνια, Από τα «Μαγγάνια», οι Τούρκοι με υδραγωγείο μετέφεραν το νερό κοντά στο σημερινό σχολείο σε μια τοποθεσία, που οι χωρικοί ονομάζουν «εργαστήρια». Εδώ οι Τούρκοι είχαν εργαστήρια βυρσοδεψιών. Πολλά έχει πλάσει η φαντασία του λαού για τους «Νεραϊδόκηπους» της Γελλήνης, οι οποίοι βρίσκονται πάνω σ' ένα θεόρατο βράχο σε απόσταση από το χωριό περίπου μια ώρα. Στη ράχη αυτού του βράχου βρίσκεται ένα μεγάλο λιβάδι που είναι απάτητο από ανθρώπινο πόδι και το οποίο είναι την άνοιξη ολοπράσινο. Εδώ χορεύουν Νεράιδες και Ξωτικά και οι χωρικοί ακούνε τραγούδι μελωδικό κι απόκοσμο. Στη Γελλήνη υπάρχουν οι προεπαναστατικές μονοθάλαμες εκκλησούλες: Αγ. Τριάδα, Αγ. Θεόδωροι, και το εξωκλήσι Αγ. Γεώργιος, νεώτερο χτίσμα έξω από το χωριό (Λαγκαδαίικα), ο Αγ. Γεώργιος, ο Αγ. Ιωάννης, ο Αγ. Βασίλειος, η Μεταμόρφωση του Σωτήρα και ο Προφήτης Ηλίας (Σπαρτινέικα). Στη συνοικία Λαγκαδαίικα υπάγεται και η μονή του Αγ. Κωνσταντίνου, η οποία είναι απομεινάρι της ιστορίας του τόπου και θαυμάζεται ως ένα από τα σπουδαία μεσαιωνικά μνημεία. Στην κοινότητα Λαγκαδαίικων υπάγεται και ο οικισμός Αμφιθέα που είναι ένα μικρό χωριό αποτελούμενο από 40 σπίτια. Είναι χτισμένο νοτιοδυτικά «της κορφής της Παναγιάς», που βρίσκεται πάνω από το Καμάρι. Εκεί βρίσκεται και το φαράγγι της Φόνισσας. Η περιοχή μετά την επανάσταση περιήλθε στους Νοταρίους και συνέχεια στους Γελληνιάτες, οι οποίοι έχτισαν το μικρό αυτό χωριό για να παραχειμονιάζουν. Παράγει σταφίδα μαύρη και ραζακιά, λαδί και σιτηρά. Η εκκλησία της Αμφιθέας στη μνήμη του Αγ. Ιωάννη και χτίστηκε το 1905, αργότερα γκρεμίστηκε και ξαναχτίστηκε το 1953. Το παλιό σχολείο του χωριού γκρεμίστηκε και ξαναχτίστηκε το 1960, με δωρεά του κράτους και τις εισφορές των κατοίκων.