korinthia.net
Δήμος Ευρωστίνης

Ελληνικό

Χωριό που βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού, βόρεια του όρους Κυλλήνη (Ζήρεια), σε υψόμετρο 510 μέτρων και απέχει 10 χλμ. από την παλαιά εθνική οδό Κορίνθου - Πατρών, στο ύψος της Λυκοποριάς. Ανήκει στο Δήμο Ευρωστίνης. Παλαιότερα το χωριό ονομαζόταν Λούζι. Ο αρχικός οικισμός βρισκόταν βορειοδυτικά της θέσης του σημερινού χωριού, στη θέση Παλιολούζι. Νότια από το Παλιολούζι υπάρχουν τα ερείπια πύργου με κυκλώπειους ογκόλιθους. Κατά την απογραφή του πληθυσμού από τη γαλλική αποστολή με επικεφαλή το στρατηγό Μαιζόνα το 1828, το Λούζι φέρεται να έχει 17 οικογένειες. Ο οικισμός ως το 1930 ανήκε στο Δήμο Ευρωστίνης. Το 1930 μετονομάστηκε σε Ελληνικό που είναι και η ονομασία της τοποθεσίας που βρίσκεται ο πύργος. Στην περιοχή έχουν βρεθεί αρχαίοι τάφοι, νομίσματα, λίθινοι κίονες και διάφορα άλλα ευρήματα τα οποία φανερώνουν ότι η περιοχή κατοικείται από τους αρχαίους χρόνους. Πιθανόν οι πρώτοι κάτοικοι να ήταν από την προομηρική πόλη Υπερισίη, που αργότερα μετονομάστηκε Αιγείρα και όταν καταστράφηκε από τους Αιτωλούς, το 2ο π.Χ. αιώνα, οι κάτοικοί της σκορπίστηκαν στις γύρω περιοχές. Το καμπαναριό της εκκλησίας της Παναγίας που κάηκε από τους Γερμανούς, το υποβάσταζαν δύο λίθινοι κίονες δωρικού ρυθμού χωρίς κιονόκρανα. Ο σημερινός ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου έχει μεταφερθεί σε άλλη τοποθεσία. Στα όρια του χωριού με το χωριό Πύργος, όπου υπάρχει ο Σκουπαίικος ποταμός, υπάρχουν πολλές ανεξερεύνητες σπηλιές. Σε ανασκαφές που έγιναν νοτιοανατολικά του χωριού και σε αρκετή απόσταση από αυτό, μέσα στο σπήλαιο Σαφτούλη, κάτω από την κορυφή Σωτήρα του Πιτσαδαίικου όρους, βρέθηκαν αρχαία ειδώλια, αγγεία, σκεύη και εργαλεία από κόκκαλο, ξύλο και χαλκό καθώς και 4 πίνακες αρχαϊκής ζωγραφικής, Κορινθιακής και Σικυώνιας τεχνοτροπίας του 7ου και 3ου π.Χ. αιώνα. Σήμερα το χωριό έχει περίπου 100 κατοίκους, οι οποίοι ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.